Buradasınız

Gazi Nakip’in Şiir Defterinden Mustafa Kemal Ahmet DENDENOĞLU Şairler

Gazi Nakip’in Şiir Defterinden Mustafa Kemal Ahmet DENDENOĞLU Şairler daima ortaya koydukları eserleri arasından bir veya birkaç şiirle hatırlanırlar. Bunun Türk Edebiyatında en çarpıcı örneği sanırım “Süzme çeşmin gelmesün müjgân müjgân üstüne” mısraıyla başlayan gazelinin şairi Rasih’tir. Şairin ismi adeta gazeliyle özdeşleşmiştir. Irak Türkmen şairleri arasında da en belirgin örneği “Aynaya Baktım” başlıklı şiiriyle şöhret bulan Mustafa Kemal Dendenoğlu’dur denilebilir. Nitekim Dendenoğlu’nun şiiri, ses sanatçısı Abdurrahman Kızılay tarafından bestelenince Türkiye’de de bilinen ve çok sevilen şarkılar arasına girmiştir. Burada şair Mustafa Kemal diğer Türkmen şairleri gibi Gazi Nakip’in şiir defterinde çok beğenildiği Aynaya Baktım şiiriyle Perihan ve Son Günler başlıklı manzumeleri kendi kalemiyle hatıra olarak yazmıştır. Perihan Bu dünyada neyim var ki senden başka Perihan’ım Ne hastayım ne de yorgun ben aşkından perişanım Aşk şarabın içen günden bitmiyor ah u figanım Ben seni nasıl unutam adın kalbimde yazılmış O titreyen dudağından anladım ki aşk ateştir Yana yana küle döndüm sen yanmazsın kalbin taştır Benim gibi bir öksüze ta ölünce dert yoldaştır Harabeler meskenimdir zalim felek yuvam yıkmış Akar sular bulaklardan yeşil gözün daha çok saf Güle güle sana ettim malım değil kalbim ithaf Bağlamadan şu yaramı meğer sende yokmuş insaf Yazık yazık küçük yaşta bağrım yanık yüzüm solmuş Uzaklaşma baş ucumdan yavaş yavaş ellerim tut Gidiyorum gurbet ele daha dönemem beni unut Güneşimin karşısında eksik olmaz kara bulut Güller açmaz bülbül ötmez bağım bahçem viran olmuş Siyah zülfün pasban olmuş kızarmış al yanaklara Bal yerine zehir satar dertli mahzun aşıklara İnan ki yok şu cihanda Kemâl gibi bahtı kara Ben seni nasıl unutam adın kalbimde kazılmış İmza Mustafa Kemal Ahmet Kerkük 19.10.1969 Aynaya Baktım Aynaya baktım saç beyaz olmuş Nedendir rengim sararmış solmuş Böyle değildim bana ne olmuş Ağla gözlerim sen bu halime Gördüm yârin de solmuş cemali Kırılmış neşesi gitmiş emeli Geçip de gençliğim neyleyim malı Ağla gözlerim sen bu halime Hayatım geçti görmedim sefa Yalan dünyada olur mu vefa Yârimden gördüm binlerce cefa Sızla gözlerim sen bu halime Kalbimde ateş hiçbir gün sönmez Bu yaman halim bir kimse sormaz Geçer sevgilim bir bakıp durmaz Dostlar ağlayın siz bu halime İmza Mustafa Kemal Ahmet Kerkük 19.10.1969 Son Günler Yazık ki gönül verdim bir vefasız kadına Bilmedim diken imiş ben gül dedim adına Gökte kuşlar ağladı gönlümün feryadına Malım canım gençliğim aşka kurban eyledim Gâh yalvarım gâh öpüm elinden ayağından Bir yudum su içmedim o serin bulağından Bağrım delik deşikti ateşli aşk dağından Malım canım gençliğim aşka kurban eyledim Yüzüm genç yaşım küçük şirin canım çürüttüm Gözyaşımı acaba kimler için kuruttum Ne derde derman buldum ne de aşkın unuttum Malım canım gençliğim aşka kurban eyledim Bir mum gibi eridim yolların beklemekten Hayatım böyle geçti ah çekip inlemekten Bir yaprak kopardım bağındaki çiçekten Malım canım gençliğim aşka kurban eyledim O zalimin elinden içtim zehirli şarap O günden hiç kalbimden eksik olmaz ıstırap Ben bu kısa ömürde çektim bin türlü azap Malım canım gençliğim aşka kurban eyledim İmza Mustafa Kemal Ahmet Kerkük 19.10.1969